ดิว…ไปด้วยกันนะ : เพราะความรักเป็นเรื่องของคนสอง สาม สี่ ห้าคนและมากกว่านั้น

ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน (ใช่หรือเปล่านะ ?) ถ้าใช่จริงความรักอาจจะไม่ยากขนาดนี้ สำหรับ ดิว (ภวัต จิตต์สว่างดี) และ ภพ (ศดานนท์ ดุรงคเวโรจน์) เด็กหนุ่มมัธยมปลายในโรงเรียนทางภาคเหนือ ที่ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์จนกลายเป็นความรู้สึกดี ๆ ที่ต่างคนต่างเป็นคนสำคัญของกันและกัน ถ้านี่เป็นแค่เรื่องของเด็กหนุ่มสองคนที่รักกัน ชอบกันจนได้คบกันอย่างมีความสุข เรื่องราวทั้งหมดก็คงไม่มีอะไรน่าติดตาม เพราะในหนังรักโรแมนติกทุกเรื่องย่อมต้องมีตัวแปรอะไรสักอย่าง เพื่อให้ตัวเอกของเรื่องไม่สมหวังและพลัดพรากจากกัน แต่ก็ใช่ว่าตัวละครนั้น ๆ จะต้องมีนิสัยร้ายกาจ ประเภทมองแวบเดียวแล้วรู้เลย ว่าไอ้นี่มันร้ายนะครับเพียงอย่างเดียวนี่จริงไหม ดังนั้นในบทความนี้เลยอยากจะพามารู้จักกับพวกเขาเสียหน่อย

แม่ดิว

ผู้หญิงคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตร่วมกับกับลูกชายมาเพียงสองคนมาตลอดสิบกว่าปี วันหนึ่งทุกสิ่งเปลี่ยนไปเพราะความสัมพันธ์ระหว่าง ดิว ลูกชายของเธอ และ ภพ เด็กหนุ่มอีกคน ถึงเช่นนั้นตัวละครนี้ก็ไม่ได้ถูกทำให้กลายเป็นแม่ขี้โวยวาย หรือเผด็จการพยายามบังคับลูกให้กลับมาเป็นดังเดิม ถึงแม้เธอไม่ได้แสดงอาการรังเกียจลูกชายของตน แต่ก็ต้องยอมรับตามตรงเลยว่าเธอตั้งตัวไม่ทัน จึงรับมือกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปนี้ด้วยการเป็น ‘ผู้ร้องขอ’ ขอให้ลูกชายที่รักอยู่กับเธอเหมือนเดิม ขอให้เลือกเธอผู้เป็นแม่ หากมองมุมหนึ่งก็เหมือนเธอคืออุปสรรคในความสัมพันธ์ของเด็กหนุ่มทั้งสอง แต่ในอีกแง่หนึ่งเธอเพียงแค่เป็นห่วงว่าลูกของเธอจะไม่ถูกยอมรับ ถูกรังเกียจจากสังคมที่ยังไม่พร้อมจะเปิดกว้าง ในวันที่ความรักตามครรลองยังเป็นเรื่องของชายหญิงเท่านั้น และกลัวระบบ ’หมอ’ ที่พยายามจะรักษาและ ‘ทหาร’ ที่จะสั่งสอนความเป็นชายโดยทิ้งบาดแผลให้กับดิว

อร

อร (ญารินดา บุนนาค) ภรรยาผู้อยู่เคียงข้างภพ (ศุกลวัฒน์ คณารศ) เสมอไม่ว่าเขาจะอยู่ในสถานะใดหรืออยู่ที่ไหนก็ตาม คงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยถ้าเรารักคนที่ไม่ได้รักเรา เพราะสำหรับภพระหว่างเขาและอรคงเป็นความสัมพันธ์แบบที่ ‘ควร’ จะเป็น เพื่อให้เขาได้เหมือนคนอื่น ๆ แต่ผู้สร้างกลับทรมานคนดูด้วยการสร้างคาแรคเตอร์อร ให้รักและเคารพการตัดสินใจของสามีจนถึงที่สุด เรียกได้ว่าดีจนไม่อยากให้คนคนนี้ต้องร้องไห้เลย ถึงขนาดที่ผู้กำกับเองยังบอกว่า “ตัวละครนี้ถูกใส่มาเป็นระเบิดเวลาที่จะเล่นกับความรู้สึกคนดู” หากเธอร้ายกาจกว่านี้คงทำให้ภพตัดสินใจได้ง่ายเกินไปนั่นแหละ เอาเข้าจริงแล้วอรก็เปรียบเหมือน ‘กันชน’ ไม่ให้ภพต้องถูกตราหน้าจากสังคมว่าผิดแผกจากขนบธรรมเนียมด้วยซ้ำ แม้ว่าสุดท้ายแล้วเธอเลือกจะปล่อยภพจากความสัมพันธ์ที่ขังทั้งคู่เอาไว้ เพื่อให้เขาได้เผชิญหน้ากับตัวเองและสังคมอย่างที่ควรจะเป็น

ครูรัชนี

ภาพของครูปกครองหญิงเจ้าระเบียบแบบครูรัชนี (วราพรรณ หงุ่ย ตระกูล) เป็นที่คุ้นตาใครหลาย ๆ คน ที่มักถูกจดจำด้วยภาพลักษณ์ของความเข้มงวดจนเด็ก ๆ ในโรงเรียนขยาด แวบแรกเธอดู (เหมือนจะ) หัวโบราณ และไม่ยอมรับตัวตนของเด็กทั้งสองเอาเสียเลย แต่ในหนังเธอถูกวางอยู่ในฐานะของผู้สังเกตการณ์และเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างดิวกับภพ ที่ดูจะเป็นคนคอยประคับประคองสภาพจิตใจเด็กทั้งสอง โดยเฉพาะภพ แม้ตอนช่วงต้นเรื่องที่ภพยังเป็นนักเรียน ‘หน้าที่’ ของเธอไม่โดดเด่น แต่เมื่อเวลาผ่านไป ภพในวัยผู้ใหญ่ได้กลับมาพบกับครูรัชนีในตำแหน่งครูใหญ่อีกครั้ง หนังได้ถ่ายทอดคาแรคเตอร์ของเธอให้กลายเป็น ‘ผู้เยียวยา’ แทน กับประโยคปลดล็อคภพจากการไม่ปล่อยวางและปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับอดีต

ภาพ
https://mereview.in.th/analysis-dew-the-movie/
Facebook Page : CJ MAJOR Entertainment

Apiwan Charinyakulwat
Author ( Lido Connect Team )